نگاهی به پروژه کافه گلوریا جینز | طرحی از دفتر معماری کانی سواران |

کانسپت و توضیحات به بیان معمار طرح – کافه گلوریا جینز یک برند استرالیایی است که با بیش از ۶۰۰ شعبه در بیش از ۱۴۰ کشور فعالیت می‌کند. این کافه برای شروع فعالیت خود در ایران نیازمند تعریف یک صورت مسئله جدید برای تجربه یک حضور موفق در ایران بود. طی جلسات اولیه با تیم کارفرما و تیم طراحی و مشخص شدن فرصت‌ها و محدودیت‌های پروژه، به یک نقطه نظر مشخص دست پیدا کردیم. مسائلی که می‌بایست به آن توجه می‌کردیم به این ترتیب بود: طراحی کانسپت کافه با یک رویکرد جدید نسبت به سایر شعب، کانسپت ارائه شده می‌بایست این پتانسیل را داشته باشد که بتواند با حفظ خصیصه‌های معماری و به عبارتی ژن‌های اصلی خود گسترش پیدا کند، طرح قابلیت ساخت در فضاهای خرد و کلان را داشته باشد و حفظ هویت بصری برند مطابق با برند اصلی حفظ شود.
آنچه تیم طراحی برای خود تعریف کرد شاید برگرفته از یک سناریوی تکراری در معماری باشد. کنتراست، مرز، متریال دیزاین، کیفیت فضایی و معماری مدولار برای یک ژن قابل تکثیر.
معماری تماماً تکرار سناریوهای تکراریست و طی تمام این تکرارها خصیصه‌های بنا و فضاهای آن است که آن را متفاوت و تجربه پذیر می‌کند. خصیصه‌هایی که عمدتاً از راه منطق و مسیر مستقیم یافت نمی‌شود و طی ترجمه و یا تفسیر معمار آن از یک مسئله معمولی و یا پیچیده به دست می‌آید. اگر این خصیصه تماماً در خدمت افزایش کیفیت فضا باشد و همچنین فرصتی را برای یک تجربه جدید به مخاطب بدهد می‌توان انتظار داشت که محصول نهایی طراحی به مکانی برای در کنار هم زیستن (چه موقت و چه دائمی) تبدیل شود.
طرح بر اساس یک شبکه مشخص در سقف الگوی رفتاری پیشنهادی خود را به فضا القا می‌کند، فضاهای خرد و کلان تماماً امکان گسترش از درون این شبکه را دارند. شبکه سقف به عنوان یک تقسیم کننده فضایی عمل می‌کند و این فرصت را به فضا می‌دهد که هر آنچه را که می‌خواهد پدید آورد. فضاهای جمعی، فضای ورودی، فضای پذیرش و فضاهای شخصی محصول فرصتی است که این شبکه به فضا هدیه می‌دهد و برای حفظ و تقویت این فضاها و معرفی آن‌ها با یک نگاه آیکونیک به واسطه مخروط‌ها که در نقش تاکید کننده‌هایی در فضا برای معرفی مکان زیر خود حضور داشتند استفاده شد، مخروط‌ها علاوه بر تاکید و معرفی فضای پیرامونی خود به عنوان المانی برای روشنایی فضا استفاده می‌شود و همچنین خاصیت جذب صدا به واسطه فرم هندسی آن فرصتی را برای حضور در یک فضای با کمترین نویز مزاحم پدید می‌آورد به عبارتی فرم و عملکرد در یک عضو آیکونیک ادغام شده است. ارتباط شبکه اولیه و مخروط‌ها با دیگر عناصر فضا کدهایی را بوجود آورده که مخاطب در اولین حضور خود معنا و مفهوم آن‌ها را بدون آموزش متوجه می‌شود. کدهایی که کمک به ایجاد یک الگوی رفتاری موقت در یک مکان موقت و برای یک زمان موقت می‌نماید.

مشخصات پروژه:
• طراح: دفتر معماری کانی سواران
• معمار مسئول: محمد کانی سواران
• تیم طراحی: گل نساء متحد، فاطمه احمدیه، عاطفه پرنده، نسترن نصری
• ناظر پروژه: بنفشه ساغری
• موشن دیاگرام: معصومه صمدی
• ماکت: سایه گل محمدی
• رده: بازسازی
• مساحت: ۲۵۰ مترمربع
• محل پروژه: تهران، پاسداران، خیابان فرخی یزدی
• سال شروع طراحی و ساخت: ۱۴۰۲
• جوایز و افتخارات:
رنبه سوم در شانزدهمین دوره جایزه معماری ایران | ۱۴۰۲ | بازسازی
• تصاویر: محمدحسن اتفاق
• فیلمبرداری و تدوین: مجتبی یزدی زاده

تهیه و تنظیم: معمارنیوز
سایت مرتبط: www.kanisavaran.com
منبع خبر: www.MemarNews.com
مطالب معمارنیوز را در کانال تلگرام معمارنیوز دنبال نمایید.

Follow Memarnews
FacebooktwitterlinkedinyoutubevimeoinstagramflickrfoursquareFacebooktwitterlinkedinyoutubevimeoinstagramflickrfoursquare

share Memarnews content
FacebooktwitterlinkedinmailFacebooktwitterlinkedinmail


مطالب پیشنهادی :



نظر دهید

لطفا پاسخ صحیح را در کادر وارد نمایید. *

تمام حقوق این سایت برای © 2024 معمار نیوز محفوظ است.هرگونه استفاده از مطالب این سایت بدون کسب اجازه کتبی پیگرد قانونی دارد.
flickrtumblrtwittergoogle_pluslinkedininstagramfacebook